Η Γιούλη Γεωργία Τσακάλου γράφει για την Νικόλ Άννα Μανιάτη και το βιβλίο της, «Και η ελπίδα γύρισε ξανά»

Πηγή: Λογοτεχνικά σοκάκια
Συντάκτης: Γιούλη Γεωργία Τσακάλου

Πιστεύω  ότι για  την ΝΙΚΟΛ-ΑΝΝΑ ΜΑΝΙΑΤΗ δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις καθώς είναι πολυγραφότατη, και μετρά  Δέκα βιβλία στη φαρέτρα της. Εχει εκδόσει 5 βιβλία απο τις εκδόσεις Ωκεανίδα και απο τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της «Κομμένα Λουλούδια», «Αόρατος Δεσμός», «Ο ύπνος των χιλίων ημερών», «Πίσω απ’ τον καθρέφτη» (η αδυναμία μου ) και «Έκπτωτος Άγγελος». Διαβάζοντας το «Και η ελπίδα γύρισε ξανά» έμεινα έκπληκτη από την δυνατή πένα που είχε από το πρώτο της ακόμα βιβλίο. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως που επανεκδίδεται από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Η Νικόλ-Αννα Μανιάτη γεννήθηκε στην Κύπρο, όπου και έζησε τα παιδικά της χρόνια. Σε πολύ νεαρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά της στο Λονδίνο. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία και είναι κάτοχος B.A., P.G.C.E και M.A. Ολοκλήρωσε επίσης σπουδές νοσηλευτικής τριετούς φοίτησης στο King Edward Memorial Hospital. Το 1978 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου αρχικά εργάστηκε ως καθηγήτρια αγγλικών, ενώ αργότερα άνοιξε δικό της κέντρο ξένων γλωσσών, το οποίο διεύθυνε επί δεκαοκτώ χρόνια. Στο διάστημα αυτό εξέδωσε με επιτυχία τέσσερα εκπαιδευτικά βιβλία, τρία από τα οποία εγκρίθηκαν από το Υπουργείο Παιδείας. Το τέταρτο κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Longman. Υπήρξε επίσης εισηγήτρια εκπαιδευτικών σεμιναρίων και μέλος εξεταστικών επιτροπών για την ξενόγλωσση παιδεία. Στο ενεργητικό της περιλαμβάνονται και πολλές δημοσιεύσεις εκπαιδευτικών άρθρων.

Σίγουρα λοιπόν όλοι εσείς έχετε ξενυχτίσει διαβάζοντας κάποιο βιβλίο της. Έτσι έγινε και με μένα στο «Και η ελπίδα γύρισε ξανά». Γιατί η Νικόλ Μανιάτη χειρίζεται άριστα το λόγο εισάγοντας από την πρώτη στιγμή τον αναγνώστη στο μυστήριο. Μας είναι γνωστό και από τα άλλα βιβλία της συγγραφέως ότι μόλις αρχίζεις ένα της βιβλίο δεν σε αφήνει να σηκώσεις κεφάλι μέχρι να το τελειώσεις.

Το μυθιστόρημα είναι γραμμένο σε δύο άξονες. Το πρώτο μέρος θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι κοινωνικό-αισθηματικό για να γίνει στο δεύτερο, και μεγαλύτερο μέρος του, αστυνομικό.

Φυσικά περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα συστατικά που χρειάζονται για ένα συναρπαστικό βιβλίο. Υπάρχει ο έρωτας, η απάτη, το μυστήριο, μια απόπειρα δολοφονίας και φυσικά ένας πολύ έξυπνος αστυνομικός που βρίσκεται μπροστά από τις κινήσεις των κακοποιών. Με μαεστρία η συγγραφέας μας παραθέτει τις επιμέρους ιστορίες της, με τέτοιο τρόπο, ώστε όταν λύνεται η μια απορία μας, αμέσως να μπαίνει η βάση για την επόμενη. Μέχρι τη στιγμή που θα το τελειώσουμε δεν έχουμε καταφέρει να πάρουμε ανάσα ούτε να προβλέψουμε την επόμενη κίνηση των δραστών. Η καταιγιστική δράση του κρατάει τον αναγνώστη πάντα σε εγρήγορση.

Οι χαρακτήρες της είναι άρτια δομημένοι. Η αφήγηση ρέει αβίαστα, εμπλουτισμένη με αληθοφανείς διαλόγους μεταξύ των ηρώων και ρεαλιστικές περιγραφές.

Διαβάζοντας το βιβλίο πολλά πράγματα περνούσαν από το μυαλό μου, όπως, τελικά είναι αλήθεια «Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον»; ή εμεις μπορούμε ν αλλάξουμε το ρουν της ιστορίας μας .. εξάλλου αυτό είναι ένα φιλοσοφικό ερώτημα που ταλανίζει τους συγγραφείς από αρχαιοτάτων χρόνων.. Αυτό που για μένα δεν είναι καλό, μπορεί για κάποιον άλλο να είναι το ιδανικό; Tι ρόλο παίζει  KAI τι αποτέλεσμα έχει στην μετέπειτα ζωή μας η υπερβολική αγάπη??   Ποιο το αποτέλεσμα της έλλειψής της; Τι γίνεται όμως οταν για τον εαυτό μας ειναι μεγαλύτερη απ αυτή που εχουμε για το σύντροφό μας ?? ή και το αντίθετο !!  Και που οδηγούν όλες αυτές οι καταστάσεις; Σε αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα μας απαντάει η συγγραφέας σε αυτό της το βιβλίο.

Όμως, όπως σας είπα και στην αρχή στο βιβλίο πλανάται το μυστήριο. Ασύνδετα γεγονότα, όπως η απαγωγή ενός βιομήχανου, οι κλοπές εικόνων από κάποια μοναστήρια, μας προκαλούν να ανακαλύψουμε την σχέση που μπορεί να έχουν με την κεντρική ηρωίδα της, την Ειρήνη.

Η Ειρήνη με την παρέα της παραθερίζει στον Πλαταμώνα και άθελά της γίνεται μάρτυρας μιας παράνομης διακίνησης. Από εκείνη τη στιγμή και μετά αρχίζουν τα προβλήματά της που λίγο έλειψαν να της κοστίσουν τη ζωή. «Όποιου του μέλει να πνιγεί ποτέ του δεν πεθαίνει» σκέφτηκα. Μια σειρά από συμπτώσεις και επώδυνα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο μέχρι που η Ειρήνη τελικά καταφέρνει να δώσει τη «Χαρά» και τη ζωή σε έναν άλλο απογοητευμένο άνθρωπο που είχε αποτραβηχτεί από την ενεργό δράση σε ένα σπιτάκι στο δάσος με λαχανόκηπο. Ο ένας έσωσε τον άλλο από τον θάνατο. Είτε τον πραγματικό είτε τον ψυχικό. Κάπου εκεί έλαμψε δια της παρουσίας της η πραγματική αγάπη!

Μια περιπέτεια λοιπόν που κόβει την ανάσα, ένας έρωτας αγνός που επικρατεί ακόμη και μέσα στην σύγχυση του μυαλού, ένα ανελέητο κυνηγητό για δικαιοσύνη και τιμωρία και ανάμεσα τους η χαραμάδα με το αχνό φως της υπόσχεσης πως «η ελπίδα θα γυρίσει ξανά…»»…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s